Waarom teken ik eigenlijk?

Over tekenen als meditatie worden naast concrete, ook nogal veel abstracte dingen verteld. Dat kan misschien ook niet anders. Maar soms wordt wat abstract was, ineens invoelbaar en levend.

Op de Zen Zien Teken-pagina op Facebook schreef Leo van Veghel over een vertaald citaat dat hij onder ogen kreeg. Een citaat van John Ruskin, geciteerd in ‘The Art of Travel’ van Alain de Botton. Ik zocht de citaten via Google op en vertaalde ze zelf opnieuw. In eigen woorden, om ze beter te begrijpen. Het laatste citaat, ook uit datzelfde boek, voegde ik zelf toe. Met dank aan Leo voor deze inspirerende citaten. Vooral de eerste twee citaten maakten me weer eens duidelijk waarom ik vaak de behoefte voel om te tekenen.

“Tekenen komt niet zozeer voort uit de behoefte om bekend te worden, of om iets goeds te doen voor anderen of jezelf, maar uit een soort instinctieve behoefte, zoals eten en drinken.”

“[…het] gaat om het in jezelf opnemen van waardevolle elementen uit je omgeving; iets goeds dat zich buiten je bevindt breng je naar binnen.”

“Ik ging vaak in het gras liggen en tekende de grassprietjes zoals ze groeiden – totdat elke vierkante meter weide of oever, deel van mij werd.”

“Tekenen leert ons te zien: op te merken in plaats van alleen maar te kijken.”

Als ik teken raak ik vertrouwd met dat wat ik teken, met ‘de tienduizend dingen’ om me heen. Vanzelf ontstaat dan ook een soort waardering daarvoor. En dat is óók waar het me om gaat.

Deze overweging verscheen op 16 augustus 2014 ook in het Boeddhistisch Dagblad.

Advertenties

Hier kunt u reageren op dit bericht.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s